نوه دختری حاج علینقی کاشانی یهودی/محمدجوادظریف/نامرد میدان

به گزارش مسیر آذربایجان،انتصاب ظریف را میتوان یکی از جنجالی ترین انتصاب های دولت مسعود پزشکیان دانست که وی با این کار خود دهن کجی بزرگی به ۱۴ میلیون رای جبهه مقابل خود کرد،محمدجواد ظریف را همه می شناسند،هم حزبی ها و هم فکرانش او را ژنرال میدانند و مخالفانش وی را نامرد میدان.

همفکرانش وی را برنده مذاکرات میدانند چون تصور میکنند که اگر وی نبود تحریم ها بر علیه کشورمان بیشتر میشد و حتی برخی از اینها فکر میکنند که وجود ظریف سبب شکستن تحریم ها نیز شد.

اما مخالفانش در سطوح مختلف هستند،سیاست مداران او را یکی از شکننده ترین اعضای تیم مذاکره کننده میدانند،زیرا وی با عدم تسلط ظاهری به متن برجام این سند ننگین را به کشور تحمیل کرد،دوست داران حاج قاسم هم وی را به جهت اظهارات خلاف واقع ش که حاج قاسم را عامل تحریم ها معرفی کرد نامرد میدان میدانند.

با بررسی زندگی و سوابق محمدجواد ظریف نظر مخالفانش عقلانی تر است زیرا وی بزرگ شده آمریکاست و سالها در آن کشور زندگی کرده است،فردی که سالها در ینگه دنیا بوده و اتفاقا از ابتدای انقلاب اسلامی نیز در تیم های مذاکره کننده مختلف منجمله قطع نامه ۵۹۸ نیز حضور داشته،وی شاگرد علی اکبر ولایتی است و در بین دیپلمات های ایرانی شیفتگی زائد الوصفی نسبت به غرب و دوستان آمریکایی خود دارد.محمد جواد ظریف نوه ی دختری حاج علینقی کاشانی  از تجار بسیار متمول و یهودی ست،که درباره وی نیز باید سخن گفت.

و اما زندگی نامه ظریف :

وی متولد ۱۷ دی ماه سال ۱۳۳۸ خورشیدی در تهران، سیاستمدار و دیپلمات ایرانی است که در دولت‌های یازدهم و دوازدهم وزیر امور خارجه ایران بوده است.

دوران تحصیل

ظریف که دانش آموخته دبستان و دبیرستان علوی تهران است، در سال ۱۳۵۵ و با ویزای دانشجویی راهی آمریکا شد، در کالج درو در سانفرانسیکو دیپلم گرفت، کارشناسی مطالعات بین‌الملل و کارشناسی ارشد روابط بین الملل را در دانشگاه ایالتی سانفراسیسکو گذراند و در سال ۱۳۶۷ دکترای مطالعات بین‌الملل خود را از دانشگاه دنور ایالت کلرادو دریافت کرد. وی همچنین کارشناسی ارشد دیگری در مطالعات بین‌الملل از دانشگاه دنور دریافت کرده است.

او در سال‌های ۵۷ تا ۵۹ مشاور سرکنسولگری ایران در سانفرانسیسکو بود و پس از آن تا سال ۶۱ مشاور سیاسی، رایزنی و کارداری نمایندگی ایران در سازمان ملل شد. مشاور علی اکبر ولایتی، وزیر خارجه وقت کشورمان در سال‌های ۶۷ و ۶۸، دیگر تجربه کاری وی در دوران تحصیل است.

ظریف در دوران دفاع مقدس

در سال ۱۳۶۶ که جنگ ایران و عراق ماه‌های پایانی خود را سپری می‌کرد و فشار‌های بین‌المللی بر ایران، به منظور پذیرفتن متن اولیه قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت به اوج رسیده بود، تیم مذاکره کننده ایرانی، سعی داشت به جای درج مفادی که انتظارات ایران را برآورده نمی‌کرد، بند‌هایی از طرح اجرایی دبیرکل سازمان ملل متحد (خاویر پرز دکوئیار) را جایگزین نماید. نوشتن نامه این درخواست رسمی به محمدجواد ظریف، تنها دیپلمات ایرانی وقت مسلط به زبان انگلیسی در نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد سپرده شد و وی نیز با انتخاب کلمات مناسب، توانست نامه مورد نظر ایران را تنظیم و در بین کشور‌های عضو، منتشر کند. این درخواست که با افزودن آن به قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت موافقت شد، در وزارت امور خارجه ایران به «Tantamount Letter» مشهور شد.

ظریف همچنین ریاست اجلاس‌ها و نشست‌های متعددی مانند کمیته حقوقی مشورتی آسیایی – آافریقایی، کمیته سیاسی هشتمین اجلاس سران کنفرانس اسلامی تهران، نشست کارشناسان ارشد هشتمین اجلاس سران کنفرانس اسلامی تهران، کمیته کارشناسان اعتماد سازی، کمیته سیاسی دوازدهمین اجلاس سران غیرمتعهد‌ها در دوربان، سمپوزیوم اسلامی گفت‌وگوی تمدن ها، کمیسیون خلع سلاح ملل متحد، کنفرانس آسیایی نژادپرستی و تبعیض نژادی، کمیته متخصصان گفت‌وگوی تمدن‌ها در جده، کمیسیون فرهنگی یونسکو در نیویورک را برعهده داشته است.
ظریف از ۸۲ تا ۸۴ معاون مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود و همچنین سخنگویی هشتمین اجلاس سران کنفرانس اسلامی تهران در تهران را نیز برعهده داشت.

در سال ۶۸ تا ۷۱ سفیر و معاون نماینده دائم نمایندگی ایران در سازمان ملل شد و با پایان ماموریتش در سازمان ملل، ۱۰ سال معاونت حقوقی و بین المللی وزارت امور خارجه را برعهده داشت. از ۸۱ تا ۸۶ برای بار دوم به عنوان سفیر ایران مسئولیت نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل را پذیرفت و به نیویورک اعزام شد. ظریف پس از بازگشت تا سال ۸۹ دستیار ارشد وزیر امور خارجه بود. پس از آن به دانشگاه آزاد رفت و عهده‌دار سمت معاونت بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی شد. ظریف از ۸۲ تا ۸۴ معاون مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود و همچنین سخنگویی هشتمین اجلاس سران کنفرانس اسلامی تهران در تهران را نیز برعهده داشت. سال ۱۳۹۲ به عنوان وزیر امور خارجه حسن روحانی شد. همچنین مسئول تیم مذاکره کننده ایران با کشورهای موسوم به ۵+۱ بود. ظریف که پیش‌تر اعلام کرده بود قصد حضور در دولت را ندارد، با انتشار پیامی از تغییر تصمیم اولیه خود خبر داد. وی همچنین اظهار کرد که این سمت تنها جهت رسمیت بخشیدن جایگاهی برای مشورت دادن به رئیس جمهور خواهد بود. این در حالی است که معاونت راهبردی ریاست جمهوری که در ساختار دولت جدید، جایگزین مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری شده، بسیار مؤثر در تصمیمات و رویکردهای دولت بوده و جایگاهی به مراتب بالاتر از یک مجموعه مشورتی ساده دارد.

ظریف با حکم پزشکیان از زمان اعلام نتیجه انتخابات و تا دریافت حکم جدید رئیس شورای راهبری دولت بود که با اظهارات شاذ خود و امتیاز بندی هایی که برای انتخاب کابینه دولت اعلام کرد نیز انتقادات زیادی در پی داشت،اما در حقیقت انگار شورای راهبری یک ترفند سیاسی بود برای بستن دهان منتقدان وحتی موافقان پزشکیان، که بیشتر از همه در این میان ستادهای مردمی پس زده شدند.

آنچه بر خلاف تمامی ادعاهای پزشکیان مشخص و مبرهن است،تصمیمات دولت در اتاق فکر اصلاحات گرفته میشود،زیرا سید محمدخاتمی پس از سالها وارد عرصه سیاسی شد و دیدارهای آشکار و علنی را با وزیر بهداشت سابق خود در ساختمان ریاست جمهوری برگزار کرد،پس از مرگ هاشمی رفسنجانی نزاع داخلی برای پدرخواندگی جریانهای مقابل رهبری وجود داشت و دارد،خاتمی نیز به عنوان یک مهره مطرح و رهبر اصلاحات با انتخاب پزشکیان فرصت را مناسب دید تا در یک جنگ نرم همه احزاب را پس زده و خود میدان داری کند.

گرچه پزشکیان خود را مستقل و فراجناحی معرفی کرده اما بر اهل فن از ابتدا هم پوشیده نبود و نیست که وی زیر لوای خاتمی ست.

شعار دادنش هایش از دلدادگی به ولایت و هیئت رفتن ها و … هم شوآفی بیش نیست که برای رسیدن به هدف اصلی باید دنبال کند.