هفت انتصاب جدید در دولت چهاردهم/کابینه پیرمردان/قسمت اول-محمدرضا عارف

به گزارش مسیر آذربایجان،بر اساس پیش بینی ها و تحرکات زمان تبلیغات انتخاباتی و برخلاف وعده های مسعود پزشکیان اصلا بعید نبود که دولت وی ترکیبی از دولت هاشمی رفسنجانی،خاتمی و روحانی باشد و دولت وفاق ملی فقط شعار است،اکثر رای دهندگان وی تصور میکردند که پزشکیان می آید و شایسته سالاری در دولت وی حکم فرما میشود،صد البته که این تصورات کوچه بازاری در همان روزهای تبلیغات انتخاباتی نیز مشهود بود و اهل فن میدانستند که پزشکیان بیشتر از آنکه مردمی باشد جناحی است.طبیعت دولتهای مذکور و تفکرشان این است که وقتی از کسی حمایت میکنند سهم خواهی هم داشته باشند،محمدخاتمی پس از نوزده سال حتی بیشتر از زمان ریاست جمهوری خودش در پاستور حاضر میشود و پزشکیان هم باید احترامش را نگه دارد زیرا روزگاری وزیر دولت استادش بوده است.

بسیار گفتند و میگویند که دکتر پزشکیان را مصادره نکنید دقیقا کسانی که از سیاست هیچ سر رشته ای ندارند و با بیان وعده های پوپولیستی شهر به شهر و روستا به روستا رفتند تا برای خواسته های شخصی شان رای جمع کنند.

جالب اینکه پزشکیان حتی آذری زبانانی که بیشترین رای را به وی داده بودند را هم در شورای راهبری دولتش راه نداد.

شورای راهبری که محمد جواد ظریف در رسانه ملی از معیارهای انتخاب کابینه و… گفت اما امروز میبینیم که اینها همه دست آویزی بوده برای فرار پزشکیان از پاسخ به طرفدارانش که اگر گله ای کردند توپ را به میدان رئیس و اعضای شورای راهبری بیندازد و خود را مبرا کند.

تا اینجای کار پزشکیان نشان داده که خیلی دلش میخواهد چهره ی محبوبی باشد و بسدت آوردن محبوبیت برایش بسیار مهم است.

و اما بخوانیم و ببینیم از هست انتصاب دولت جناب طبیب :

اولین انتصابات پزشکیان پس از تحلیف

هفتم مرداد ماه ۱۴۰۳ پزشکیان پس از مراسم تحلیف یکی از ضعیف ترین افراد سیاسی اصلاح طلبان یعنی محمدرضا عارف را به معاون اولی دولتش منصوب کرد.

محمد رضا عارف کیست :

وی متولد سال ۱۳۳۰ در یزد است و در قبل از انقلاب در زمینه ی  برگزاری جلسات مذهبی در دوران دانشجویی در دانشگاه تهران نقش داشته،وی همچنین در سال ۱۳۵۴ توسط کمیته مشترک ضد خراب‌کاری ساواک دستگیر شده است. در سال ۱۳۵۴ با استفاده از بورس تحصیلی دانشگاه صنعتی اصفهان به آمریکا رفت. طی سال‌های تحصیل در ایالات متحده در انجمن اسلامی دانش‌جویان آمریکا و کانادا عضو رسمی بوده و فعالیت داشت. سال ۱۳۵۵ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۳۵۹ مدرک دکترای خود را در رشته ی برق مخابرات از دانشگاه استنفورد گرفت. از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ وزیر پست،تلگراف و تلفن و همچنین از سال ۱۳۸۰تا۱۳۸۴ معاون اول دولت خاتمی بود.یک سال ریاست بر سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور را نیز تجربه کرد. عارف همچنین ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ به‌عنوان رئیس دانشگاه تهران مشغول به فعالیت بوده است.وی کاندیدای ریاست جمهوری در سال ۹۲ و با شعار معیشت منزلت عقلانیت نیز بود که پس از یک ماه تکاپوی انتخاباتی و با نامه محمد خاتمی به نفع حسن روحانی کنار کشید.همچنین در دهمین دوره ی انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز سرلیست اصلاح طلبان وارد مجلس شد و ریاست فراکسیون امید را نیز بر عهده داشت،فراکسیونی که فقط اسمش امید بود و سراسر نا امیدی،عکس دست جمعی اعضای این فراکسیون با موگرینی یکی از مهمترین اتفاقات و حرکات این فراکسیون بود که بازتاب های منفی زیادی را نیز آنزمان داشت.

با تحقیق و بررسی در مورد عملکرد عارف در پست های مختلف متوجه میشویم که وی فردی ست که فقط دستورات محمدرضا خاتمی را بله قربان خواهد گفته است و خواهد گفت.در هیچ کدام از مسئولیت هایش روند جهشی نداشته و با وضع موجود کنار آمده است.

وی اکنون ۷۳ سال دارد در حالی است که معاون اول دولت باید فردی چابک و مدیر و مدبر باشد،از طرفی بلحاظ قانونی حدود اختیارات زیادی دارد و عدم صلابت و مدیریت عارف این نگرانی ها را بوجود می آورد که رندان اصلاح طلب با استفاده از سادگی او از انواع رانت ها برای خود استفاده کنند و موضوع مهمتر اینکه وی برای بار دوم میتواند به بسیاری از محرمانه های دولتی دسترسی و اشراف داشته باشد و این امکان برای اصلاح طلبان معاند که تعدادشان هم کم نیست امتیاز بسیار خوبی باشد.